phasianarius


phasianarius
phāsĭānārĭus, ii, m. Dig. faisandier.
* * *
phāsĭānārĭus, ii, m. Dig. faisandier.
* * *
    Phasianarius, phasianarii. Paulus. Un faisannier, Qui nourrist des faisans.

Dictionarium latinogallicum. 1552.

Regardez d'autres dictionnaires:

  • PHASIANARIUS — qui Phasianos pascit. Paulus ICtus Phasianarii autem et pastores anserum non continentur. Vide Spiegelium apud Ioh. Calvin. Lexix. Iurid. Erat autem Phasianus, sobriis olim Principibus ultimus delitiarum finis, quippe cui per se eximiae raritas… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • φασιανάριος — και φασανάριος, ὁ, Α αυτός που εκτρέφει φασιανούς. [ΕΤΥΜΟΛ. < λατ. phasianarius < phasianus < φασιανός. Η γρφ. φασανάριος προήλθε από μια προφορά τού τ. ως φασyα στη γρήγορη εκφορά τού λόγου] …   Dictionary of Greek

  • faisan — Faisan, m. acut. Phasianus et Phasiana. Qui nourrit faisans, Phasianarius …   Thresor de la langue françoyse


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.